Lyfjabókin

Seroxat

Seroxat tilheyrir nýlegum flokki geðdeyfðarlyfja sem hafa sérhæfð áhrif á virkni taugaboðefnisins serótóníns í heila. Talið er að breytingar á starfsemi taugafrumna sem nota þetta boðefni séu hluti af orsökum geðdeyfðar. Eldri geðdeyfðarlyf eru ekki eins sérhæfð og hafa áhrif á fleiri boðefni. Paroxetín, virka efnið í Seroxat, og skyld lyf virðast hafa svipaða virkni og eldri lyfin á einkenni geðdeyfðar, þau bæta skap, auka líkamlega virkni, bæta matarlyst og auka áhuga á daglegu lífi. Nýrri lyfin hafa þó ekki eins róandi verkun og eru laus við margar alvarlegar aukaverkanir eldri lyfjanna. Þau valda heldur ekki alvarlegum eitrunareinkennum við ofskömmtun. Paroxetín er notað við geðdeyfð, áráttu- og þráhyggjusýki (obsessive-compulsive disorder), ofsahræðslu (panic disorder), félagsfælni, almennum kvíða og kvíða í kjölfar áfalls.

Töflur til inntöku.

10-60 mg á dag. Töflurnar gleypist heilar með vatnsglasi. Má ekki tyggja þær.

Um 2 vikur.

Ekki að fullu þekktur.

Engin.

Geymist í lokuðum umbúðum við stofuhita þar sem börn hvorki ná til né sjá.

Slepptu þeim sem gleymdist og haltu áfram að taka lyfið eins og venjulega eftir það. Ekki taka tvo skammta í einu.

Sjúkdómseinkenni geta aftur komið fram þegar töku lyfsins er hætt. Þegar meðferð er hætt skal minnka skammta smám saman til að draga úr líkum á fráhvarfseinkennum. Ekki hætta töku lyfsins nema í samráði við lækni.

Stakir skammtar sem eru litlu stærri en venjulega ættu ekki að skapa vanda. Ef teknir hafa verið mjög stórir skammtar eða vart verður við einhver óvenjuleg einkenni skal hafa samband við lækni.

Án vandkvæða.

Nánari upplýsingar um lyfið er að finna í SPC texta og í fylgiseðli lyfsins, sem má finna á heimasíðu Lyfjastofnunar. Ef upplýsingar hér stangast á við þær upplýsingar ber að fara eftir SPC texta lyfsins og/eða fylgiseðli.